كشيد و به محل « البة » رسيد قلاع را گشود و مال و برده ربود و بسلامت بازگشت . در آن سال هشام فرزند خود حكم را حاكم « طليطلة » نمود او رفت و شهر را اداره كرد و در آنجا براى او فرزندى بنام عبد الرحمن متولد شد كه بعد از پدرش امير اندلس شد و او عبد الرحمن بن حكم معروف بود . رشيد حاكم بن سليمان را حاكم موصل نمود . فضل خارجى در پيرامون « نصيبين » خروج و قيام نمود از مردم آن سامان مال فراوان گرفت و سوى « دارا » و « آمد » و « ارزن » لشكر كشيد و از مردم آن ديار هم مال گرفت همچنين « خلاط » مانند شهرهاى مذكور دچار تسلط او شد و پس از آن به محل اول كه « نصيبين » باز گشت و مزاحم موصل گرديد كه سپاهيان موصل بجنگ او پرداختند و در محل « زاب » نبرد رخ داد و لشكر موصل منهزم گرديد و باز همان لشكر برگشت و سخت دليرى كرد تا فضل و اتباع او كشته شدند . در آن سال مرج بن فضاله و صالح بن بشير مرى قارى كه روايت او در حديث ضعيف بود « غير موثق » و عبد الملك بن محمد بن ابى بكر بن محمد بن عمر بن حزم ابو طاهر انصارى كه قاضى بغداد بود و نعيم بن ميسره نحوى كوفى و ابو الاحوص و و ابو عوانه كه نامش وضاح و مولاى يزيد بن عطاء ليثى و در سنه نود و دو متولد شده بود وفات يافتند . سنه صد و هفتاد و هفت بيان جنگ و غزاى فرنگ در آن سال هشام امير اندلس يك سپاه عظيم بفرماندهى عبد الملك بن عبد الواحد بن مغيث براى تسخير بلاد دشمن فرستاد كه آن سپاه وارد « اربونه » و « جرنده » شد اول جرنده را گشود و پادگان فرنگ را كه حامى و مدافع آن بودند كشت . مردان